به نام خدا

گزارش برنامه غار دانیال

نفرات: سید محمد کریمی ( سرپرست) ، مهدی سجادی ، سید محسن کریمی ، حسین روشنی ، فرشید ملکی ، جواد اسفندانی ، حسن ملایی (راهنما)

تاریخ اجرای برنامه: 14 – 15/2/91

مشخصات غار:

 غار دانیال دومین غار بزرگ رودخانه ای ایران (بعد از غار قوری قلعه) می باشد که طول آن 2158 متر و عمق غار حدود 74 متر می باشد. دارای یک دهانه بوده و دمای غار در طول سال تقریباً یکسان (حدود23درجه) می باشد. جریان رودخانه از ابتدای دهانه غار شروع شده و تا بخش انتهایی ادامه دارد که البته در بخش انتهایی حجم آب کم می شود.

شرح برنامه:

صبح ساعت 5:30 در محل قرار که ابتدای جاده چالوس بود جمع شده و حرکت خود را به سمت سلمانشهر (متل قو) آغاز کردیم. پس از رسیدن به سلمانشهر و کمی خرید مواد غذایی و یک کتونی ( نکته مهم: با سایز 43) از میدان  به سمت روستای دانیال(تقریباً روبروی برج ها) حرکت کردیم. راه تا نزدیکی روستا آسفالت می باشد و پس از گذشتن از پل باریکی به روستا می رسیم. از انتهای روستا قبل از شیب جاده فرعی دست چپ را تا آخرین ویلا ادامه می دهیم.ساعت 10:30 به انتهای مسیر رسیده و در اینجا ماشین را در محوطه خانه ای پارک کرده که مبلغ 2000 تومان بابت هر ماشین پرداخت گردید. پس از جمع کردن وسایل و تعویض لباس به سمت غار حرکت می کنیم. پس از عبور از رودخانه از پاکوبی که  در سمت چپ رودخانه است حرکت می کنیم. پس از رسیدن به دومین انشعاب مسیر سمت چپ را به سمت بالا تا زیر دیواره سفید رنگ ادامه می دهیم.( در اینجا سنگهایی مشاهده می شود که نشانه از رانش زمین دارد). دهانه درست در زیر این دیواره قرار دارد.

ساعت 11:20 دقیقه وارد غار شدیم به محض ورود به غار صدای جریان آب جلب توجه می کند. حرکت را از درون رودخانه ادامه می دهیم. بعد از گذشتن از 2 حوضچه و یک آبشار که ارتفاع آب در حوضچه ها بیشتر از 1 متر می باشد و به تالار بزرگی به تالار خفاش نام دارد می رسیم. در این قسمت از جریان رودخانه فاصله گرفته و یک شیب نسبتاً تندی دارد را به سمت بالا می رویم تا به بالای شیب می رسیم (البته یک طناب در این قسمت برای بالا رفتن وجود دارد) در اینجا خفاش های زیادی وجود دارند که از تجمع مدفوع آنها سطوح ناهمواری تشکیل شده است. ارتفاع غار در این قسمت زیاد می باشد ولی به سبب لیز بودن کف غار (به علت وجود گل) با احتیاط به حرکت ادامه می دهیم. بعد از پشت سر گذاشتن 3 آبشار و یک حوضچه دیگر (به فاصله تقریبی 700 متر از دهانه غار) به یک سیفونی می رسیم که به گمان انتهای غار است. در اینجا وارد راهرویی بطول 4 متر که سطح آن در آن حدود 160 سانتی متر می باشد می شویم. از اینجا به بعد راه صعب العبور می شود. در این قسمت نیز پس از گذشتن از 2 حوضچه به یک راه فرعی می رسیم.  بصورت راهرویی از سمت راست آب جدا می شود که دوباره راه اصلی می رسد. بعد از کمی حرکت به تالاری که بسیار زیباست و ادر آن استالاگمیت و استالاکتیت های فراوان مشاهده می شود می رسیم (که وجود آن توسط یکی از بچه های 8000متری گروه انکار می گردید). در اینجا تصمیم گرفته شد که تیم دو قسمت شود و من (حسن ملایی) ، محسن کریمی و جواد اسفندانی تا انتهای غار حرکت خود را ادامه دهیم و بقیه بچه ها عزم برگشت کنند. از اینجا به بعد راه بسیار سخت می شود و سقف غار بسیار کوتاه است بطوری که فقط در چند قسمت می شود ایستاد و استراحت کرد.حرکت آنقدر سخت شده بود که تصمیم گرفتیم کوله و حتی دوربین را هم بگذاریم. باید متذکر شد که حرکت سینه خیز و چهاردست و پا بر روی مسیر ناهموار و سنگ های تیز که ارتفاعش تا سقف 40 سانت بود که 20 سانت آن را هم آب گرفته بسیار دردآور است (ناله های یکی از دوستان با هر حرکت این را متذکر می شد) تقریباً ساعت 4 بعد از ظهر بود که به انتهای غار جایی که به بن بست می رسید و آبی هم دیگر وجود نداشت رسیدیم. با اینکه خیلی خسته شده بودیم ولی جون جایی برای راحت نشستن نداشتیم تصمیم گرفتیم بدون استراحت برگردیم. حرکت خود را تا تالار ادامه داده و در تالار ناهار خوردیم ( شستن گوجه ها در آب تمیزی که طعم گِل را همراه داشت بسیار لذت بخش بود). بعد از خوردن ناهار دوباره حرکت کرده و تقریباً بدون توقف به حرکت ادامه می دادیم. پرش از بالای آبشارها به درون حوضچه ها بسیار لذت بخش بود طوری که خستگی را از تنمان بدر برد (مخصوصاً پرش استثنایی یکی از دوستان که منجر به تست ضد آب بودن هدلامپ هم شد). ساعت 19:30 بود که از غار خارج شدیم و به سمت ماشین حرکت کردیم.(دوستان دیگر تقریباً یک ساعت و نیم زودتر از ما بیرون آمده بودند) پس از تعویض لباس های خیس با مشقت زیاد (با وجود خانم مسنی که ما را نگاه می کرد) از جاده عباس آباد به سمت کلاردشت حرکت کرده و در ویلای یکی از دوستان اقامت داشتیم. جمعه ساعت 18 به سمت تهران حرکت کرده و ساعت 21 به تهران رسیدیم.

نکات قابل توجه:

1-     در این غار چندین گذرگاه وجود دارد که هنگام بارندگی سطح آب بالا آمده و گذر از آنها تقریباً غیر ممکن است.

2-     داشتن کفش و لباس مناسب ، کلاه ، هد لامپ و باطری اضافه از الزامات برنامه می باشد.

3-     می توان از چشمه هایی که در درون غار وجود دارد برای شرب استفاده نمود.

 تهیه گزارش: حسن ملائی